mandag, april 02, 2007


Hald kjeften på deg,
rør meg ikkje, sa eg!
La meg få sove,
eg er tung og varm og trøytt.
Om eg må velje, tru meg -
er det lett - eg slår deg!
Eg vil`kje snakke,
eg vil vera heilt i fred!


Eg såg du tvila,
såg du kikka raskt på Ellen,
Med svarte auger,
kjevemuskelen var stram.
Så gav du opp meg,
og forlot meg der i kvelden,
for det var jo det eg hadde bedt deg om.


Åleine. Sår, og redd for å bli galen.
for feig te seia det som alle veit frå før.
Slappt mellom beina mine har eg stukke halen,
Eg er ein tapar og forblir det til eg dør.

3 Comments:

Blogger Rållserau said...

Det var fint, fine frekasen! Blir bra å se deg!

lør. apr. 07, 12:58:00 p.m. 2007  
Anonymous Anonym said...

Har du skrive dette? Fint!

søn. apr. 08, 09:28:00 a.m. 2007  
Anonymous Frekas said...

Ja, dette har jeg skrevet. Det tok ett minutt.

man. apr. 09, 02:35:00 p.m. 2007  

Legg inn en kommentar

<< Home